Ik keek er al weken naar uit en nu is het dan zover: ik ben weer thuis in Nederland. Ik weet dat iedereen het afgelopen jaar nogal verstoken is gebleven van updates op mijn weblog, en echt een goed excuus heb ik daar niet echt voor. Dus dat ga ik ook maar niet verzinnen. Hopelijk kan ik me de komende tijd er wat meer toe zetten om hier wat te schrijven.

Het afgelopen semester op school is echt voorbij gevlogen, cliché maar waar. Zoals jullie weten was ik op zoek naar een appartement in Kutztown. Dat is ondertussen gelukt. Ik was er nog niet echt gerust op dat ik voordat ik naar Nederland kwam dit nog geregeld zou krijgen, maar het is voor elkaar! Op 14 juli trek ik samen met Sarah in in ons appartementje. Ik zie er erg naar uit om lekker op mezelf te wonen zonder een snurkende kamergenoot en ganggenoten die om 3 uur ’s nachts over de gang komen rennen.

Ik ben nog tot 1 juli in Nederland en ga dan weer terug voor zomerklassen. Deze zomer volg ik een video productie cursus. M’n cijfers zijn ondertussen ook binnen voor de klassen die ik gevolgd heb en ik sta er goed voor (op alle vakken een A).

Mijn plannen voor de komende maand staan nog niet allemaal vast, maar ik ga in ieder geval nog naar een paar concerten in Vera (dat heb ik in Amerika erg gemist), een paar dagen naar Berlijn (bij Ingo op bezoek) en nog wat andere trips. Voor de rest zie ik wel wat er gebeurt. Voor de mensen die mij willen bereiken: als je me even een mailtje stuurt kan ik je me mijn nieuwe nummer opsturen. M’n prepaid nummer dat ik voorheen had is ondertussen verlopen, dus ik moest een nieuwe simkaart aanschaffen.

Tot gauw!

PS: bij deze nog een foto van Explosions In The Sky die ik afgelopen woensdag zag in Vera

Without Wim…but with his mac….fun times *sigh*

Gisteren naar de bioscoop geweest met Sarah. We zagen de Academy Awards nominaties voor korte films. Deze Franse film was een van de nominaties en tot mijn verbazing volledig te bekijken op Youtube. De winnaar van de Academy Awards was een schitterende animatiefilm over het sprookje Peter en de Wolf van Profokiev. Verder waren er vertoningen van I Met The Walrus (een korte film over een jongen van 14 die John Lennon ontmoette in 1969), Madame Tutli-Putli en My Love (een Russische animatiefilm, deed me denken aan een Monet schilderij dat tot leven komt).

Bij deze wens ik iedereen nog een heel gelukkig nieuwjaar en het allerbeste voor 2008. Ik heb al een tijdje geen bericht meer geplaatst hier dus het is wel weer eens tijd! Ik ben sinds afgelopen week weer terug op de campus in Kutztown na een heerlijke kerstvakantie van bijna een maand. Ik heb deze tijd doorgebracht samen met Sarah en haar familie. Ik heb een erg fijne kerst gehad met Sarah’s familie. Kerst hier is een van de belangrijkste feestdagen en dat merk je. De taferelen uit Home Alone zijn niet overdreven. Veel mensen hebben hun tuin en huis volledig in kerstlampjes en decoraties gehuld. De energierekening voor de maand december zal voor sommige mensen wel de pan uitrijzen. Opmerkelijk is ook dat hier maar 1 kerstdag gevierd wordt, namelijk op 25 december. Daarna is het voor veel mensen gewoon weer aan het werk.

Met oud en nieuw zijn we bij Sarah’s tante op bezoek geweest. De oud en nieuw vieringen die ik gewend ben met veel vuurwerk en iedereen die elkaar gelukkig nieuwjaar wenst op straat bleven uit. Het was een dode boel om eerlijk te zijn. Het schijnt hier illegaal te zijn om vuurwerk te kopen in je eigen staat. Mensen komen naar de omliggende staten om vuurwerk te kopen. Wat de logica achter deze regel is ontgaat mij volledig maar misschien is dit de reden dat de oud en nieuw viering nogal saai was. Nieuwjaarsdag zijn we naar Philadelphia geweest voor de Mummers Brigade. Een grote parade die ieder jaar op nieuwjaarsdag gehouden wordt. Teams uit heel Philadelphia oefenen het hele jaar voor deze parades en voeren dansnummers op in felgekleurde outfits. Erg indrukwekkend om dit eens te zien. Ik heb een aantal foto’s hiervan toegevoegd aan mijn foto’s pagina.

Mijn Duitse kamergenoot van vorig semester, Andreas, is ondertussen weer vertrokken naar Duitsland. Dit semester dus weer een nieuwe roommate. Ondertussen zijn Sarah en ik op zoek naar een appartementje voor deze zomer. Sarah komt komend studiejaar ook hier studeren dus we wilden graag op onszelf wonen in plaats van op kamers. Je kunt bovendien niet je eigen kamergenoot kiezen en meisjes en jongens mogen ook niet bij elkaar op één kamer. Ik heb er erg veel zin in om op mezelf te wonen. Op zich heb ik niks tegen op het op kamers wonen, maar het is af en toe ook wel lekker om eens wat tijd voor jezelf te hebben en dat gaat nogal lastig.

Ik had deze feestdagen erg graag thuis willen doorbrengen bij familie en vrienden. Het zijn dit soort gelegenheden waar ik me des te meer realiseer dat ik ver van huis ben. Zoals het er nu uitziet kom ik deze zomer voor een aantal weken op bezoek. Ik zie er erg naar uit om iedereen weer te zien wanneer ik weer naar Nederland kom!

So I will update a bit with what I am doing this fine fall. So far in school I am doing good. Algebra is giving me trouble. But World Civilization 1600 and Philosophy are great so far. One more month until Christmas break!

On Sunday I want to attend the Sunday special at Goggle Works.

The GoggleWorks Center for the Arts is a prime example of adaptive reuse in architecture, and derives its name from the original structure from which it evolved. Where there is now a hub of community activity bringing people together in the arts and culture, there once stood a leader in the safety industry whose groundbreaking innovations spanned over a century.

In the midst of hopes and plans for the revitalization of the greater Reading area, the City of Reading recognized the value and the character of these buildings, and their potential to serve the community in a whole new way. Plans to develop a community arts and cultural resource center began, fueled by the proven success of similar adaptive reuse arts center projects. By converting abandoned factories, these community arts centers have revitalized their areas, maintaining local historical and architectural integrity while inspiring a cultural and economic resurgence as the community and visitors come together to create, appreciate, and celebrate the arts.

I recently signed up for a fun holiday craft swap!

It’s finally here! Kathleen, of cake & pie, and I have been doing lots of planning, and your 2007 Holiday Ornament Swap sign-ups begin right now.

The guidelines are simple:

1. Sign up for the swap by sending an email with the following information to holidayswap07@yahoo.com by November 9th.
- name
- address
- email address
- you website or blog (only one site please)
- whether your are willing to ship internationally
(Note that when you submit your information please submit it in this order with traditional capitalization—it makes things a little easier on our end!)

2. On November 12th you’ll receive an email from us containing the addresses and email addresses of 8-10 other swap participants to send your ornaments to.

3. Design a handmade ornament that you can create multiples of and make your ornaments.

4. Package your ornaments well…especially if you create anything fragile.

This should be lots of fun. I have already started making my ornaments, we’ll see how it goes! I love the snowmen with their flower fabric, cute scarf, and candy cane hoops. If anyone wants an ornament I can make special orders, no charge!

This week was so much fun. This Wednesday was Halloween. Such a fun time full of candy and cute costumes. I must admit, I am about 10 years too old for Halloween, but we’re all kids at heart! I figured Wim would be a good excuse to get candy this year, seeing as he never experienced an American Halloween. Wim and I got some funny masks from Forbes.com.

They were a big hit among the adults giving out candy. We went to an overly wealthy neighborhood. Not to say that others aren’t wealthy, but these types of people like to show it off. Which means huge candy bars instead of tiny rickrack. They compete with their equally showy neighbors. Anyhow, our masks weren’t too big of a hit with the upper class citizens we ran into. Extra horrifying for those few. I guess they love the low taxes for rich people, and don’t want Clinton or Obama to change that.

We also had dinner at TGIFridays, yummy…thanks for taking us out Chrissy

Well we’re quite behind on writing blog posts. I try to refrain from writing because it will ruin the fun for Wim. I want him to have first dibs on the telling of our adventures. So excuse the lateness for the English readers.

With fall now here, we had a lot of things to do. We got the apple picking out of the way. It wasn’t as successful as hoped though. We started our day at the Hopewell historical furnace. It was a hot spot in America’s past for iron crafting. After touring we had a nice picnic and went off to get apples. With my luck, after 5 minutes I slipped on a rotten apple and got stung by a not so happy bee that was eating said apple. Well, at least I’m not scared of a bee sting anymore after being a victim. I sucked up the pain and Wim helped me get two nice apples. Nice apples weren’t plentiful because it’s a natural orchard and the bee’s have first dibs.

This past week we finally got some pumpkins in time for Halloween. We got some awesome stencil ideas and carved away (picture in Wim’s post below). Carving was new to both Wim and I. My parents used to do the carving when I was younger, so I got to do a lot this time. I baked the pumpkin seeds in the oven, which was also a learning experience.

I keep asking Wim to set up some sort of picture gallery on his blog, but he hasn’t gotten around to it so I will add some images this post. A picture is worth a thousand words after all…

Some pictures are from the trip to Hopewell, others are from a car show hosted by the local high school up the hill. Wim got to see a lot of ‘interesting’ people there (Hicks)…haha

Nice Red Car

Reflection

American Patriotism

Hopewell Picnic

Portrait at Hopewell

Een maand zit ik hier ondertussen alweer. Het gaat echt snel. Ik kan me nog als de dag van gisteren het afscheid van iedereen herinneren, het laatste optreden met de band. etc. Het begint hier ondertussen wel te wennen. Doordeweeks ben ik hier op de campus, in het weekend ga ik naar Sarah. Dat is voor mij nu een beetje mijn “thuis”, waar ik lekker kan relaxen. Ik moet zeggen, Sarah’s familie zorgt goed voor me hier.

Ik heb een al een tijdje geen berichtje meer geplaatst hier, dat betekent niet dat er niks te melden valt. Eigenlijk juist het tegenovergestelde, ik heb het erg druk. Naast school heb ik nu ook een baantje als webmaster bij een van de departementen hier op de campus. Dat houd in dat ik voor een aantal departementen hun website bijwerk en up to date houd. Het is lekker flexibel, ik kan in principe werken wanneer mij het uitkomt en gewoon vanuit mijn kamer. Ik verdien zo ongeveer 8 dollar per uur (in euro’s is dat met de huidige wisselkoers echt ruk, maar goed), en heb werk voor ongeveer 15 a 20 uur per week. Dus dat is een lekker zakcentje.

Marijke is ondertussen ook de deur uit en zit in Curacao voor een jaar. Naar wat ik hoor gaat het daar na een wat moeilijk begin goed. Ik kan me erg goed voorstellen dat het in je eentje ver weg van huis best moeilijk is om je draai te vinden. Ik heb hier veel mensen om me heen die ik al ken en waar ik op kan terugvallen, maar ik kan me voorstellen dat als je dat niet hebt het best wel even moeilijk is om te wennen.

Het is ondertussen al eind oktober, maar hier is het nog steeds zomers weer. Zo rond de 20 graden. Waarschijnlijk niet zo warm als op Curacao, maar aangezien mijn kamer niet zo heel goed geventileert is wordt het hier behoorlijk warm binnen. Van mij mag het wel wat afkoelen binnenkort. De bladeren aan de bomen willen nog niet echt zo snel verkleuren als gebruikelijk is verkleuren, misschien ook last van global warming? Het is altijd nog meer herfst dan wat ik gewend ben van Nederland, grijs en regenachtig.

Over een paar weken beginnen de feestdagen alweer. Bij jullie zullen ondertussen de pepernoten wel in de winkels liggen, hier hebben we voor kerst eerst nog Halloween, de Amerikaanse variant van ons Sint Maarten. Kids gaan bij de deuren langs verkleed in enge kostuums en halen snoep door simpelweg “trick or treat!” te roepen. Ik moet zeggen, ik vind Sint Maarten wat dat betreft leuker, kinderen doen er tenminste nog iets voor. Maar dat wordt de laatste jaren ook minder, de liedjes worden steeds korter. Om toch maar met de traditie mee te doen hebben Sarah en ik pompoenen uitgeholt en er een patroon uit gesneden. Dat ziet er dan ongeveer zo uit:

Vervolgens hebben we aan het einde van de maand Thanksgiving, een feest dat hier groots gevierd wordt met een uitgebreid diner met de hele familie. De restaurantreservering voor de familie Jefferis is al geregeld en ik mag mee, dus dat wordt mijn eerste Thanksgiving dinner. Ik ben benieuwd.

Het is ondertussen al lang voorbij mijn bedtijd, dus ik moet maar weer eens gaan. Ik zal proberen wat vaker een bericht te plaatsen. Ik vind het erg leuk om van jullie te horen, dus reacties zijn van harte welkom!

Tot gauw,
Wim

!@(uploads/2007/10/pict9575.jpg:L400 popimg: “Campus bij nacht / Campus by night)
!@—

!@(uploads/2007/09/train.jpg:L333 popimg: “Wandeling met Sarah / Taking a walk with Sarah”)
!@—